0

آینده صنعت پرداخت و نقش دورکاری در حذف دفتر کار سنتی

بازدید 54

وقتی پرداخت ها بی مرز می شوند؛ آیا وقت خداحافظی با دفترهای قدیمی رسیده؟

آینده صنعت پرداخت دیگر به شعبه های شلوغ، دستگاه های کارت خوان و حضور کارمندها پشت یک میز مشخص وابسته نیست. حالا دورکاری، زیرساخت ابری، امنیت سایبری و ابزارهای همکاری آنلاین دارند شکل تازه ای به شرکت های فین تک می دهند؛ شکلی که در آن دفتر کار سنتی کم کم از مرکز ماجرا کنار می رود.

راستش صنعت پرداخت مدت هاست از محدودیت فاصله عبور کرده. مشتری در چند ثانیه از آن طرف دنیا پول می فرستد، فروشنده آنلاین تسویه می کند و تیم پشتیبانی هم بدون دیدن حضوری کاربر مشکلش را حل می کند. پس یک سؤال جدی باقی می ماند: وقتی محصول و مشتری به مکان وابسته نیستند، چرا تیم سازنده باید هر روز در یک ساختمان جمع شود؟

مطالعه مقاله قبلی در دسته بندی کامپوتر با عنوان ERP و آینده پرداخت سازمانی در تحول مدیریت مالی شرکت ها.

فاصله فیزیکی دیگر مسئله اصلی پرداخت نیست

پرداخت دیجیتال ذاتا برای دنیای بدون مرز ساخته شده است. فرقی ندارد مشتری در خانه باشد، داخل تاکسی خرید کند یا از کشوری دیگر هزینه یک سرویس را بپردازد؛ تراکنش باید سریع، امن و بی دردسر انجام شود. همین تغییر ساده، نگاه شرکت ها به محل کار را هم زیرورو کرده است.

سال ها قبل بسیاری از فرایندهای مالی به حضور فیزیکی وابسته بودند. تأیید اسناد، کنترل حساب ها، ارتباط با بانک و حتی پاسخ گویی به مشتری، همگی داخل یک دفتر انجام می شدند. اما امروز بیشتر این فعالیت ها با سامانه های ابری، احراز هویت دیجیتال و داشبوردهای مدیریتی قابل انجام اند.

وقتی اطلاعات به شکل امن در فضای ابری قرار دارد، دیگر لازم نیست متخصص ضدتقلب کنار کارشناس محصول بنشیند تا یک مشکل را بررسی کند. آن ها می توانند از دو شهر یا حتی دو کشور مختلف، هم زمان داده ها را ببینند و تصمیم بگیرند.

این همان نقطه ای است که دورکاری در صنعت پرداخت از یک مزیت جانبی به بخشی از مدل عملیاتی تبدیل می شود. شرکت ها فهمیده اند حضور در دفتر لزوما به معنای بهره وری بیشتر نیست؛ همان طور که کت وشلوار پوشیدن هم کسی را خودکار به متخصص امنیت مالی تبدیل نمی کند!

دسترسی به استعدادهایی که پشت ترافیک گیر نکرده اند

یکی از بزرگ ترین دردسرهای شرکت های فین تک، پیدا کردن نیروی متخصص است. برنامه نویس پرداخت، تحلیلگر ریسک، کارشناس تطبیق مقررات و متخصص امنیت سایبری همه جا پیدا نمی شوند. اگر استخدام فقط به افرادی محدود شود که نزدیک دفتر زندگی می کنند، بخش بزرگی از استعدادهای واقعی از دست می رود.

مدل های کاری منعطف این محدودیت را کنار می زنند. یک شرکت می تواند بهترین نیروی فنی را بدون اجبار به مهاجرت یا تحمل رفت وآمد روزانه جذب کند. برای کارمند هم انتخاب ها بیشتر می شود و دیگر مجبور نیست فقط سراغ شرکت هایی برود که در چند خیابان اطراف خانه اش قرار دارند.

این موضوع برای کسب وکارهای کوچک تر مهم تر است. استارتاپی که توان پرداخت اجاره دفتر بزرگ در یک منطقه گران را ندارد، می تواند بودجه اش را صرف محصول، امنیت و جذب نیروی بهتر کند. به زبان ساده، پول به جای دیوار و میز، خرج رشد واقعی می شود.

البته رقابت هم شدیدتر خواهد شد. وقتی مرز جغرافیایی حذف شود، کارمند فقط با پیشنهادهای شهر خودش روبه رو نیست و شرکت نیز باید برای حفظ نیروهای خوب، تجربه کاری جذاب تری بسازد. حقوق مناسب، اعتماد، انعطاف و مسیر پیشرفت دیگر گزینه های تزئینی نیستند.

امنیت؛ همان فیل بزرگ وسط اتاق

در حوزه مالی نمی شود فقط لپ تاپ را برداشت، به خانه رفت و گفت همه چیز حل شد. داده های پرداختی حساس اند و یک خطای کوچک می تواند هم پول مشتری را به خطر بیندازد و هم اعتبار شرکت را نابود کند. بنابراین دورکاری بدون معماری امنیتی درست، تصمیم عاقلانه ای نیست.

دسترسی چندمرحله ای، رمزنگاری داده ها، مدیریت دستگاه های سازمانی، شبکه های امن و کنترل سطح دسترسی باید از همان ابتدا جدی گرفته شوند. هر کارمند هم فقط باید به اطلاعاتی دسترسی داشته باشد که واقعا برای انجام کارش لازم است؛ نه بیشتر.

نظارت امنیتی هم نباید به جاسوسی از کارکنان تبدیل شود. نصب ابزارهایی که هر حرکت موس را ثبت می کنند، اعتماد را نابود می کند و معمولا نتیجه خاصی هم ندارد. شرکت های حرفه ای به جای کنترل دقیقه به دقیقه آدم ها، روی رفتارهای پرریسک، ورودهای مشکوک و جابه جایی غیرعادی داده تمرکز می کنند.

آموزش نیز نقش حیاتی دارد. بیشتر حملات پیچیده از فیلم های هکری شروع نمی شوند؛ گاهی فقط یک ایمیل جعلی و یک کلیک عجولانه کافی است. کارکنان باید فیشینگ، مهندسی اجتماعی و درخواست های مشکوک را بشناسند، چه در دفتر باشند و چه از آشپزخانه خانه کار کنند.

قوانین مالی با حذف دفتر حذف نمی شوند

شرکت های فعال در صنعت پرداخت با مجموعه ای جدی از مقررات روبه رو هستند. احراز هویت مشتری، مبارزه با پول شویی، حفاظت از اطلاعات و گزارش دهی مالی همچنان باید دقیق انجام شوند. مدل کاری توزیع شده هیچ کدام از این مسئولیت ها را سبک نمی کند.

حتی ممکن است حضور کارکنان در شهرها یا کشورهای مختلف، مسائل تازه ای ایجاد کند. قوانین مالیاتی، محل نگهداری داده، قراردادهای کاری و محدودیت انتقال اطلاعات باید پیش از استخدام بین المللی بررسی شوند. ماجرا فقط فرستادن لپ تاپ و ساختن یک حساب کاربری نیست.

بااین حال فناوری می تواند اجرای این الزامات را ساده تر کند. ثبت خودکار فعالیت ها، تعیین سطوح دسترسی، نگهداری سابقه تصمیم ها و تولید گزارش های دقیق باعث می شود کنترل فرایندها از روش کاغذی شفاف تر باشد. درواقع یک سیستم دیجیتال درست، گاهی از اتاق بایگانی قفل شده امن تر و قابل اعتمادتر است.

شرکت ها باید از همان اول مشخص کنند چه داده ای کجا ذخیره می شود، چه کسی آن را می بیند و در صورت وقوع حادثه چه روندی اجرا خواهد شد. اگر این جواب ها مبهم باشند، داشتن یک دفتر شیک هم مشکل را حل نمی کند.

فرهنگ سازمانی بدون دستگاه قهوه ساز

طرفداران حضور دائمی در دفتر معمولا می گویند خلاقیت در گفت وگوهای اتفاقی شکل می گیرد. حرف کاملا بی راهی نیست. ارتباط انسانی، شوخی های روزمره و بحث های کوتاه می توانند حس تعلق بسازند؛ چیزی که در جلسه های خشک و رسمی به سختی ایجاد می شود.

اما فرهنگ سازمانی فقط به ناهار مشترک و دستگاه قهوه ساز وابسته نیست. فرهنگ واقعی یعنی افراد بدانند چرا کار می کنند، از آن ها چه انتظاری می رود و چطور می توانند نظر مخالفشان را مطرح کنند. اگر این موارد روشن نباشند، جمع کردن همه در یک ساختمان صرفا سردرگمی را متمرکز می کند!

در تیم های غیرحضوری، ارتباط باید آگاهانه تر باشد. تصمیم ها بهتر است نوشته شوند، جلسه ها هدف مشخص داشته باشند و اطلاعات مهم در پیام های خصوصی گم نشوند. این سبک کار شاید در ابتدا کمی سخت به نظر برسد، اما در بلندمدت شفافیت بیشتری می سازد.

مدیران هم باید یاد بگیرند نتیجه را بسنجند، نه حضور را. روشن بودن چراغ وضعیت آنلاین یا ارسال پیام در آخر شب، معیار عملکرد نیست. خروجی باکیفیت، تحویل به موقع و همکاری سالم شاخص های خیلی بهتری هستند.

آیا دفتر کار سنتی کاملا ناپدید می شود؟

احتمالا نه؛ دست کم فعلا. بعضی فعالیت ها مثل جلسه های حساس، آموزش نیروهای تازه، طراحی گروهی یا دیدار با شرکای تجاری از حضور فیزیکی سود می برند. مسئله این نیست که دفتر را دشمن پیشرفت بدانیم، بلکه باید نقش تازه ای برایش تعریف کنیم.

در مدل جدید، دفتر می تواند یک فضای همکاری اختیاری باشد، نه محلی برای ثبت ساعت ورود و خروج. کارکنان زمانی به آن مراجعه می کنند که ملاقات حضوری ارزش واقعی ایجاد کند؛ نه فقط چون تقویم می گوید امروز روز کاری است.

مدل هیبریدی برای بسیاری از شرکت ها انتخاب منطقی تری خواهد بود. بخشی از هفته یا ماه به دیدارهای حضوری اختصاص پیدا می کند و باقی کارها از راه دور انجام می شوند. البته این مدل تنها زمانی جواب می دهد که کارکنان غیرحضوری به شهروند درجه دو تبدیل نشوند.

اگر تصمیم های مهم فقط بین کسانی گرفته شود که آن روز در دفتر هستند، انعطاف خیلی زود به یک شعار تبلیغاتی تبدیل می شود. جلسه ها، اطلاعات و فرصت های پیشرفت باید برای همه قابل دسترسی باشند.

آینده صنعت پرداخت به اعتماد وابسته است

زیرساخت فنی تنها بخشی از ماجراست. شرکت هایی که می خواهند از دفتر کار سنتی فاصله بگیرند، باید به کارکنانشان اعتماد کنند. اگر مدیر هنوز باور دارد آدم ها فقط زیر نگاه مستقیم کار می کنند، بهترین ابزارهای دیجیتال هم کمکی نخواهند کرد.

این اعتماد البته یک طرفه نیست. کارمند هم باید مسئولیت پذیر باشد، امنیت را جدی بگیرد و در ارتباط با تیم ناپدید نشود. انعطاف بدون پاسخ گویی خیلی زود به آشفتگی می رسد؛ همان طور که کنترل بیش ازحد انگیزه را نابود می کند.

آینده صنعت پرداخت احتمالا نه کاملا دفتری است و نه صددرصد دورکار. شرکت های موفق آن هایی خواهند بود که برای هر وظیفه، تیم و موقعیت، مدل مناسب را انتخاب کنند. قرار نیست یک نسخه ثابت برای همه پیچیده شود.

پرداخت ها پیش از این نشان داده اند که برای جابه جایی ارزش، نیازی به نزدیکی فیزیکی نیست. حالا نوبت سازمان های سازنده این فناوری است که همان منطق را درباره خودشان اجرا کنند. دفتر شاید باقی بماند، اما دیگر قرار نیست مرکز اجباری تمام تصمیم ها، ارتباط ها و ایده ها باشد.

در نهایت، حذف اجبار مهم تر از حذف ساختمان است. اگر افراد بتوانند در محیطی امن، منعطف و قابل اعتماد بهترین عملکردشان را ارائه دهند، دیگر آدرس شرکت اهمیت سابق را ندارد. آینده متعلق به کسب وکارهایی است که کار را بر اساس نتیجه تعریف می کنند، نه تعداد صندلی های پرشده.

برای دریافت جدیدترین اخبار تکنولوژی با مجله هوش مصنوعی با ما همراه باشید

نظرات کاربران

  •  چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد و متوجه نویسندگان و سایر کاربران باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

بیشتر بخوانید