استارتاپ‌های هوش مصنوعی دیگر به دفتر سیلیکون‌ولی نیاز ندارند

وقتی نشانی سیلیکون ولی دیگر بلیت ورود به دنیای هوش مصنوعی نیست

تا همین چند سال پیش، خیلی ها فکر می کردند استارتاپ های هوش مصنوعی برای جذب سرمایه، استخدام نیروی متخصص و دیده شدن حتما باید یک دفتر شیک در سیلیکون ولی داشته باشند. اما حالا بنیان گذاران هوش مصنوعی از هر نقطه دنیا می توانند با یک تیم دورکار، دسترسی ابری و ایده ای درست وارد رقابت شوند؛ بدون اینکه هزینه سنگین اجاره دفتر و زندگی در کالیفرنیا را به دوش بکشند.

این تغییر فقط نتیجه رایج شدن جلسات آنلاین نیست. زیرساخت ابری، مدل های متن باز، ابزارهای توسعه هوش مصنوعی و شبکه های سرمایه گذاری جهانی کاری کرده اند که موقعیت جغرافیایی دیگر آن مانع قدیمی نباشد. امروز چیزی که اهمیت دارد سرعت ساخت محصول، شناخت بازار و توانایی تشکیل یک تیم قوی است، نه کد پستی شرکت.

مطالعه مقاله قبلی در دسته بندی کامپوتر با عنوان چگونه با پیاده سازی هوش مصنوعی به ارزش واقعی کسب و کار برسیم.

سیلیکون ولی هنوز مهم است، اما دیگر تنها انتخاب نیست

بیایید منصف باشیم؛ سیلیکون ولی یک شبه بی اهمیت نشده است. هنوز هم تعداد زیادی سرمایه گذار، مدیر باتجربه، مهندس حرفه ای و شرکت بزرگ فناوری در همان منطقه حضور دارند. ملاقات های حضوری، رویدادهای تخصصی و ارتباطات غیررسمی می توانند مسیر یک کسب وکار نوپا را سریع تر کنند.

بااین حال، مزیت اصلی این منطقه همیشه فقط ساختمان ها و خیابان هایش نبود. ارزش واقعی آن از تمرکز آدم های بااستعداد، پول و تجربه می آمد. حالا بخش قابل توجهی از این ارتباطات به فضای آنلاین منتقل شده و بنیان گذاران می توانند بدون نقل مکان، با سرمایه گذار یا متخصصی در آن سوی دنیا همکاری کنند.

در عمل، یک استارتاپ مستقر در شهری کوچک ممکن است همان سرویس ابری، همان مدل زبانی و همان ابزار برنامه نویسی را در اختیار داشته باشد که یک تیم در سان فرانسیسکو استفاده می کند. این برابری کامل نیست، ولی فاصله را حسابی کم کرده است.

زیرساخت ابری زمین بازی را صاف تر کرده است

در گذشته راه اندازی یک شرکت فناوری پیشرفته به سرور، تجهیزات گران و تیم فنی بزرگ نیاز داشت. حالا بیشتر این امکانات با چند کلیک قابل دسترسی اند. شرکت ها می توانند توان پردازشی موردنیازشان را اجاره کنند، محصول اولیه را بالا بیاورند و قبل از خرج کردن بودجه جدی، واکنش بازار را بسنجند.

برای استارتاپ های هوش مصنوعی این موضوع حسابی تعیین کننده است. آموزش یا اجرای مدل ها همچنان ارزان نیست، اما دیگر لازم نیست تیم از روز اول یک مرکز داده اختصاصی داشته باشد. بنیان گذار می تواند هزینه زیرساخت را متناسب با رشد کاربران افزایش دهد و پولش را بی دلیل آتش نزند.

مدل های متن باز هم شرایط را جذاب تر کرده اند. خیلی از تیم ها به جای ساخت همه چیز از صفر، یک مدل موجود را انتخاب می کنند و آن را برای مسئله ای مشخص بهینه می سازند. این مسیر زمان توسعه را کم می کند و اجازه می دهد تمرکز اصلی روی تجربه کاربر و حل درد واقعی مشتری باشد.

البته دسترسی به ابزار مشابه به معنی نتیجه مشابه نیست. انتخاب مدل مناسب، مدیریت هزینه پردازش، امنیت داده و طراحی محصول هنوز به تخصص نیاز دارد. ابزارها در دسترس تر شده اند، اما برنده کسی است که بهتر از آن ها استفاده کند.

استعدادهای خوب فقط در یک شهر جمع نشده اند

یکی از بزرگ ترین تغییرات بازار کار فناوری این است که شرکت ها دیگر مجبور نیستند افراد را از چند محله مشخص استخدام کنند. یک مهندس یادگیری ماشین می تواند در تهران، برلین، دهلی یا هر شهر دیگری زندگی کند و بخشی از یک تیم بین المللی باشد.

این مدل برای بنیان گذاران یک مزیت اقتصادی جدی دارد. هزینه استخدام و نگه داشت نیرو در مناطق گران قیمت بسیار بالاست. وقتی شرکت استخدام را به یک شهر محدود نکند، هم گزینه های بیشتری دارد و هم می تواند بودجه اش را منطقی تر خرج کند.

کار از راه دور البته فقط نصب یک نرم افزار تماس تصویری نیست. تیم های پراکنده به مستندسازی دقیق، هدف های روشن و ارتباط منظم نیاز دارند. اگر تصمیم ها فقط در گفت وگوهای خصوصی گرفته شوند، خیلی زود بعضی اعضای تیم از جریان کار جا می مانند.

اختلاف زمانی هم می تواند دردسر درست کند. یک تیم خوب باید ساعت های مشترک محدودی برای هماهنگی داشته باشد و باقی کار را به شکل غیرهم زمان پیش ببرد. وقتی این فرهنگ درست ساخته شود، فاصله جغرافیایی به جای مانع می تواند یک مزیت باشد؛ چون روند توسعه تقریبا در تمام ساعات شبانه روز ادامه پیدا می کند.

سرمایه گذاران بیشتر از آدرس، دنبال کشش بازارند

زمانی داشتن یک دفتر نزدیک سرمایه گذاران احتمال برگزاری جلسه و ایجاد اعتماد را بالا می برد. هنوز هم ارتباط حضوری ارزش خودش را دارد، اما سرمایه گذاری دیگر فقط در اتاق های جلسه اتفاق نمی افتد. ارائه آنلاین، داده های رشد و نسخه آزمایشی محصول می توانند خیلی بیشتر از یک نشانی پرزرق وبرق حرف برای گفتن داشته باشند.

سرمایه گذارها معمولا می خواهند بدانند تیم چه مشکلی را حل می کند، مشتری چقدر برای راه حل ارزش قائل است و آیا محصول امکان رشد دارد یا نه. اگر پاسخ این سؤال ها قانع کننده باشد، محل ثبت شرکت به تنهایی تعیین کننده نخواهد بود.

از طرف دیگر، رقابت برای سرمایه همچنان شدید است. عبارت «ما از هوش مصنوعی استفاده می کنیم» دیگر کسی را هیجان زده نمی کند. شرکت باید نشان دهد به داده مناسب دسترسی دارد، هزینه ارائه سرویس را کنترل می کند و مزیتی دارد که رقبا نتوانند فردا صبح کپی اش کنند.

برای همین، بهترین کار این نیست که بنیان گذار مدام دنبال شبیه شدن به شرکت های معروف باشد. تمرکز روی یک بازار مشخص، درآمد واقعی و رضایت مشتری معمولا جذاب تر از نمایش های پرزرق وبرق است. پول هوشمند بالاخره مسیرش را به سمت محصول خوب پیدا می کند.

بازار محلی می تواند یک مزیت جهانی بسازد

دوربودن از سیلیکون ولی گاهی مزیتی ایجاد می کند که کمتر درباره اش حرف زده می شود: شناخت عمیق مسائل محلی. بسیاری از نیازهای حوزه سلامت، کشاورزی، آموزش، بانکداری و خدمات عمومی از مرکز صنعت فناوری آمریکا به خوبی دیده نمی شوند.

بنیان گذاری که کنار مشتری زندگی می کند، زبان و رفتار او را بهتر می شناسد. چنین تیمی می تواند محصولی بسازد که فقط ترجمه یک سرویس خارجی نباشد، بلکه واقعا با قوانین، فرهنگ و محدودیت های بازار هماهنگ شود.

همین راه حل محلی ممکن است بعدا برای کشورهای دیگر هم کاربرد داشته باشد. خیلی از کسب وکارهای جهانی کارشان را با حل یک مشکل کوچک و مشخص شروع کرده اند. هدف از همان روز اول نباید فتح کل دنیا باشد؛ گاهی تسلط بر یک گوشه بازار بهترین سکوی پرتاب است.

هزینه کمتر، زمان بیشتری برای پیدا کردن مسیر درست

زندگی و فعالیت در قطب های فناوری ارزان نیست. اجاره دفتر، حقوق نیروها و مخارج روزمره می تواند بخش بزرگی از سرمایه اولیه را مصرف کند. برای تیمی که هنوز مدل درآمدی خود را پیدا نکرده، این فشار مالی خطرناک است.

فعالیت در منطقه ای کم هزینه تر به استارتاپ فرصت می دهد زمان بیشتری برای آزمایش داشته باشد. به این فاصله زمانی معمولا «باند فرود» مالی می گویند؛ یعنی مدت زمانی که شرکت قبل از تمام شدن پول می تواند به کار ادامه دهد. هر ماه اضافه ممکن است تفاوت میان شکست و رسیدن به محصول مناسب بازار باشد.

اما پایین بودن هزینه نباید بهانه ای برای ساخت محصول ضعیف شود. کاربران جهانی کیفیت، سرعت و امنیت می خواهند و اهمیتی نمی دهند تیم از کجا کار می کند. صرفه جویی زمانی ارزشمند است که پول آزادشده صرف توسعه بهتر، جذب نیروی قوی یا شناخت دقیق تر مشتری شود.

شبکه سازی حذف نشده؛ فقط شکلش عوض شده است

نبودن در سیلیکون ولی به این معنا نیست که می توان ارتباطات حرفه ای را نادیده گرفت. بنیان گذاران هنوز به مربی، شریک تجاری، مشتری اولیه و سرمایه گذار نیاز دارند. فرقش این است که شبکه سازی حالا ترکیبی از ارتباط آنلاین و سفرهای هدفمند شده است.

حضور در اجتماع های تخصصی، گفت وگو با سازندگان محصولات مشابه و انتشار تجربه های واقعی می تواند اعتبار ایجاد کند. لازم نیست مدیرعامل هر هفته در یک رویداد دیده شود؛ چند ارتباط عمیق و کاربردی معمولا از صدها آشنایی سطحی باارزش تر است.

سفر حضوری هم در زمان درست مفید است. بنیان گذار می تواند برای مذاکره مهم، نمایشگاه یا جذب سرمایه به یک قطب فناوری برود، بدون اینکه کل شرکت را به آنجا منتقل کند. این مدل انعطاف بیشتری دارد و هزینه ثابت کسب وکار را پایین نگه می دارد.

آزادی جغرافیایی بدون چالش نیست

همه چیز هم گل وبلبل نیست. قوانین ثبت شرکت، پرداخت های بین المللی، مالیات و مالکیت فکری در کشورها متفاوت اند. بعضی تیم ها ممکن است محصول را از یک کشور توسعه دهند، شرکت را در جای دیگری ثبت کنند و مشتریانشان در چند بازار پراکنده باشند.

مدیریت این ساختار نیازمند مشاوره حقوقی و مالی درست است. نادیده گرفتن قراردادها یا قوانین حفاظت از داده می تواند بعدا جلوی جذب سرمایه را بگیرد. یک محصول عالی با ساختار حقوقی به هم ریخته، برای سرمایه گذار جذاب نیست.

دسترسی به پردازنده های قدرتمند نیز همچنان نابرابر است. شرکت های بزرگ معمولا توان بیشتری برای رزرو منابع پردازشی دارند و تخفیف های بهتری می گیرند. استارتاپ ها باید از مدل های کوچک تر، بهینه سازی نرم افزار و انتخاب هوشمندانه سرویس ها کمک بگیرند تا هزینه از کنترل خارج نشود.

اعتمادسازی از راه دور هم کمی زمان می برد. تیمی که خارج از مراکز شناخته شده فعالیت می کند، شاید مجبور باشد با محصول واقعی، مشتری راضی و گزارش های شفاف خودش را ثابت کند. سخت است، ولی غیرممکن نیست.

برنده بعدی ممکن است از هر جایی ظهور کند

نسل تازه بنیان گذاران هوش مصنوعی لازم نیست میان ماندن در شهر خودشان و ساختن یک شرکت جهانی یکی را انتخاب کنند. آن ها می توانند استعداد را از چند کشور جذب کنند، زیرساخت را آنلاین بگیرند و محصول را مستقیم به بازار جهانی ارائه دهند.

سیلیکون ولی همچنان یک شبکه قدرتمند و اثرگذار باقی می ماند، اما دیگر دروازه انحصاری موفقیت نیست. دفتر آنجا شاید سرعت بعضی ارتباطات را بیشتر کند، ولی جای محصول خوب، تیم هماهنگ و مشتری واقعی را نمی گیرد.

در نهایت، نشانی شرکت فقط یک خط روی سربرگ است. چیزی که آینده استارتاپ را می سازد، توانایی حل مسئله ای واقعی و اجرای سریع تر از رقباست. اگر تیم این دو مورد را داشته باشد، نقطه شروع روی نقشه اهمیت خیلی کمتری پیدا می کند.

برای دریافت جدیدترین اخبار تکنولوژی با مجله هوش مصنوعی با ما همراه باشید