Rainbow Six Tactics نمی گذارد به اپراتور محبوبتان بچسبید
در Rainbow Six Tactics خبری از انتخاب همیشگی یک اپراتور و تکرار همان ترکیب مطمئن نیست. سازندگان این بازی تاکتیکی با طراحی سیستم خستگی و آسیب دیدگی می خواهند بازیکنان مدام اپراتورها را جابه جا کنند، توانایی های تازه را بشناسند و برای هر مأموریت نقشه متفاوتی داشته باشند.
یعنی اگر فکر کرده اید می توانید یک شخصیت قدرتمند را بردارید و تمام مراحل را فقط با همان جلو بروید، بهتر است از همین حالا بی خیال شوید! فشار مأموریت ها روی اعضای تیم باقی می ماند و استفاده بیش ازحد از یک نیرو می تواند او را برای عملیات بعدی به گزینه ای نامناسب یا حتی غیرقابل استفاده تبدیل کند.
مطالعه مقاله قبلی در دسته بندی خانه هوشمند با عنوان پرداخت با لبخند برای مشتریان بریتانیا با فناوری جدید رولوت.
چرا بازی شما را به تغییر ترکیب مجبور می کند؟
کارگردان بازی توضیح داده که این محدودیت قرار نیست فقط بازیکن را اذیت کند یا زمان بازی را مصنوعی بالا ببرد. هدف اصلی این است که همه ابزارهای موجود در اختیار تیم جدی گرفته شوند. وقتی اپراتور محبوبتان خسته یا مجروح باشد، دیگر راهی ندارید جز اینکه سراغ شخصیت دیگری بروید و قابلیت های او را امتحان کنید.
در ظاهر شاید این تصمیم کمی سخت گیرانه به نظر برسد. بالاخره خیلی ها در مجموعه Rainbow Six یک اپراتور مشخص دارند که با سلاح، سرعت حرکت و تجهیزاتش کاملاً راحت هستند. اما در یک تجربه تاکتیکی، وابستگی به یک انتخاب ثابت می تواند خیلی زود بازی را قابل پیش بینی کند.
سیستم خستگی و آسیب دیدگی دقیقاً برای شکستن همین عادت طراحی شده است. هر مأموریت روی وضعیت نیروها اثر می گذارد و اعضای تیم مثل مهره هایی نیستند که بعد از پایان عملیات ناگهان کاملاً سالم شوند. گاهی باید به یک اپراتور استراحت بدهید، فرد دیگری را جایگزین کنید و برنامه خودتان را با امکانات تازه هماهنگ سازید.
این تغییر اجباری می تواند باعث شود قابلیت هایی را کشف کنید که قبلاً حتی به آن ها توجه نداشتید. شاید شخصیتی که همیشه نادیده می گرفتید، ابزار مناسبی برای نفوذ، شناسایی دشمن یا کنترل یک مسیر خاص داشته باشد. بازی عملاً هل تان می دهد تا از منطقه امن خودتان بیرون بیایید؛ نه خیلی محترمانه، بلکه با یک تلنگر حسابی!
موضوع فقط انتخاب سلاح متفاوت نیست. هرکدام از اپراتورها نقش، تجهیزات و کاربرد خاصی دارند و تعویض آن ها می تواند کل نقشه عملیات را تغییر دهد. یک تیم مناسب برای ورود مخفیانه لزوماً در درگیری مستقیم موفق نیست و ترکیبی که در یک مرحله عالی جواب داده، شاید در مأموریت بعدی حسابی به دردسر بیفتد.
به گفته کارگردان، این مکانیزم راهی برای تشویق بازیکنان به استفاده از تمام ابزارها و مرتب کردن دوباره فهرست نیروهایشان است. بنابراین مدیریت تیم در Rainbow Six Tactics تقریباً به اندازه تصمیم هایی که وسط میدان می گیرید اهمیت دارد. باید بدانید چه کسی را وارد عملیات کنید، چه کسی نیاز به استراحت دارد و کدام توانایی برای هدف بعدی ضروری است.
البته چنین سیستمی یک ریسک هم دارد. بازیکنان معمولاً دوست دارند با شخصیت محبوبشان ارتباط بگیرند و مهارت خود را با همان گزینه بالا ببرند. اگر محدودیت ها بیش ازحد شدید باشند، ممکن است حس آزادی انتخاب از بین برود. موفقیت این ایده به تعادل وابسته است؛ اپراتور باید مدتی کنار برود، اما نه آن قدر طولانی که بازیکن احساس کند بازی دارد بی دلیل تنبیهش می کند.
از طرف دیگر، همین فشار می تواند ارزش تکرار مراحل را بیشتر کند. ورود به یک مأموریت با تیم جدید، روش های متفاوتی جلوی پایتان می گذارد و حتی مسیرهایی را باز می کند که در تلاش قبلی ندیده بودید. در نتیجه شکست یا مصدومیت یک نیرو الزاماً پایان کار نیست؛ گاهی شروع یک نقشه جذاب تر است.
اگر همه چیز درست بالانس شود، اپراتورها دیگر فقط چند چهره با سلاح های متفاوت نخواهند بود. آن ها به منابع مهمی تبدیل می شوند که باید وضعیتشان را زیر نظر بگیرید و برای استفاده از توانایی هایشان زمان مناسب را انتخاب کنید. این دقیقاً همان چیزی است که می تواند لایه مدیریتی بازی را جدی تر و تصمیم ها را معنادارتر کند.
فعلاً ایده تعویض اجباری تیم هم جذاب به نظر می رسد و هم کمی نگران کننده است. بازیکنانی که عاشق آزمون وخطا هستند احتمالاً از آن استقبال می کنند، اما طرفداران ترکیب های ثابت باید خودشان را برای تغییر آماده کنند. در Rainbow Six Tactics وفاداری بیش ازحد به یک اپراتور احتمالاً نتیجه خوبی ندارد؛ انعطاف پذیری، شناخت ابزارها و مدیریت درست نیروها حرف اول را می زند.
برای دریافت جدیدترین اخبار تکنولوژی با مجله هوش مصنوعی با ما همراه باشید
نظرات کاربران